العلامة المجلسي (مترجم :خسروى)
22
بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)
تسبيح و تقديس آن زمان كه نه خورشيد و نه ماه و چشمى بهم زنى وجود داشت سپس شيعيان ما را آفريد و شيعه را به اين نام ناميدهاند چون از شعاع نور ما آفريده شدهاند . * - ثمالى گفت حبابه والبيه خدمت حضرت باقر عليه السّلام رسيد عرض كرد بفرمائيد در هنگام اظله چه چيز بوديد فرمود ما به صورت نورى بوديم در پيشگاه پروردگار پيش از آفرينش موجودات وقتى خلق را آفريد ما تسبيح كرديم آنها از ما فرا گرفتند تهليل كرديم آنها آموختند تكبير گفتيم تكبير گفتند اينست تفسير اين آيه وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْناهُمْ ماءً غَدَقاً كه منظور از طريقه حب على عليه السّلام است و ماء غدق آب فرات است . كه منظور ولايت آل محمّد است . - از حضرت صادق عليه السّلام نقل شده كه فرمود ما درخت نبوت و پايگاه رسالت و پيمان خدا و پيماندار او هستيم پيوسته به صورت انوار اطراف عرش تسبيح ميكرديم اهل آسمان بواسطه تسبيح ما به تسبيح مشغول شدند وقتى ساكن زمين شديم اهل زمين از ما فرا گرفتند هر دانشى كه باهل آسمانها و زمين رسيد از ما بود در قضاى سابق خدا بود كه داخل جهنم نشود محب ما و داخل بهشت نگردد دشمن ما زيرا خداوند در روز قيامت از مردم بازخواست مىكند راجع به پيمانى كه با آنها بسته است نه بازخواست از قضاى خود كه بر آنها نموده . * - ابن عباس گفت در خدمت پيامبر اكرم بوديم علي بن ابى طالب عليه السّلام وارد شد پيامبر اكرم فرمود مرحبا به كسى كه خداوند او را چهل هزار سال قبل از پدرش آفريد عرضكرديم ممكن است پسر قبل از پدر باشد فرمود آرى خداوند من و علي را از يك نور آفريد پيش از آفرينش آدم به همين مدت سپس به دو قسمت تقسيم كرد سپس اشياء را از نور من و علي آفريد بعد ما را در طرف راست عرش قرار داد ما تسبيح كرديم ملائكه از ما آموختند و تهليل و تكبير را نيز از ما آموختند هر كس خدا را تسبيح و تكبير كند از تعليم و آموزش علي عليه السّلام است . * - محمّد بن سنان گفت خدمت حضرت امام محمّد تقى بودم سخن از اختلاف